Conjugation of نقد
to be peeled, to be decorticated, to lose one’s outer integrity Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | نَقْد |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَقَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَقَدْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَقَدَ |
| نَحْنُ | نَقَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَقَدْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَقَدُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْقُدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْقُدُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْقُدُ |
| نَحْنُ | نَنْقُدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْقُدُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْقُدُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْقُدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْقُدَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْقُدَ |
| نَحْنُ | نَنْقُدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْقُدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْقُدُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْقُدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْقُدْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْقُدْ |
| نَحْنُ | نَنْقُدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْقُدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْقُدُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُنْقُدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُنْقُدُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَقَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَقَدْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَقَدَتْ |
| نَحْنُ | نَقَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَقَدْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَقَدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْقُدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْقُدِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْقُدُ |
| نَحْنُ | نَنْقُدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْقُدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْقُدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْقُدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْقُدِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْقُدَ |
| نَحْنُ | نَنْقُدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْقُدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْقُدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْقُدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْقُدِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْقُدْ |
| نَحْنُ | نَنْقُدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْقُدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْقُدْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُنْقُدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُنْقُدْنَ |