Conjugation of نقب
to dig, to grave, to bore into (literally, or as to find, or to rummage a territory, etc.) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | نَقْب |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَقَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَقَبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَقَبَ |
| نَحْنُ | نَقَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَقَبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَقَبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْقُبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْقُبُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْقُبُ |
| نَحْنُ | نَنْقُبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْقُبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْقُبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْقُبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْقُبَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْقُبَ |
| نَحْنُ | نَنْقُبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْقُبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْقُبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْقُبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْقُبْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْقُبْ |
| نَحْنُ | نَنْقُبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْقُبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْقُبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُنْقُبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُنْقُبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَقَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَقَبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَقَبَتْ |
| نَحْنُ | نَقَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَقَبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَقَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْقُبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْقُبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْقُبُ |
| نَحْنُ | نَنْقُبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْقُبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْقُبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْقُبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْقُبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْقُبَ |
| نَحْنُ | نَنْقُبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْقُبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْقُبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْقُبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْقُبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْقُبْ |
| نَحْنُ | نَنْقُبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْقُبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْقُبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُنْقُبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُنْقُبْنَ |