Conjugation of نفا
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | نَفْو |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَفَوْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَفَوْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَفَا |
| نَحْنُ | نَفَوْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَفَوْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَفَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْفُو |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفُو |
| هُوَ / هِيَ | يَنْفُو |
| نَحْنُ | نَنْفُو |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْفُوَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفُوَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْفُوَ |
| نَحْنُ | نَنْفُوَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْفُ |
| نَحْنُ | نَنْفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُنْفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُنْفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَفَوْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَفَوْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَفَتْ |
| نَحْنُ | نَفَوْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَفَوْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَفَوْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْفُو |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْفُو |
| نَحْنُ | نَنْفُو |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْفُوَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْفُوَ |
| نَحْنُ | نَنْفُوَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْفُ |
| نَحْنُ | نَنْفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفُونَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُنْفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُنْفُونَ |