Conjugation of نعنع
to speak ambiguously or unclearly Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | نَعْنَعَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَعْنَعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَعْنَعْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَعْنَعَ |
| نَحْنُ | نَعْنَعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَعْنَعْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَعْنَعُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُنَعْنِعُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَعْنِعُ |
| هُوَ / هِيَ | يُنَعْنِعُ |
| نَحْنُ | نُنَعْنِعُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَعْنِعُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَعْنِعُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُنَعْنِعَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَعْنِعَ |
| هُوَ / هِيَ | يُنَعْنِعَ |
| نَحْنُ | نُنَعْنِعَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَعْنِعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَعْنِعُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُنَعْنِعْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَعْنِعْ |
| هُوَ / هِيَ | يُنَعْنِعْ |
| نَحْنُ | نُنَعْنِعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَعْنِعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَعْنِعُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَعْنِعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَعْنِعُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَعْنَعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَعْنَعْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَعْنَعَتْ |
| نَحْنُ | نَعْنَعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَعْنَعْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَعْنَعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُنَعْنِعُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَعْنِعِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُنَعْنِعُ |
| نَحْنُ | نُنَعْنِعُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَعْنِعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَعْنِعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُنَعْنِعَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَعْنِعِي |
| هُوَ / هِيَ | تُنَعْنِعَ |
| نَحْنُ | نُنَعْنِعَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَعْنِعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَعْنِعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُنَعْنِعْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَعْنِعِي |
| هُوَ / هِيَ | تُنَعْنِعْ |
| نَحْنُ | نُنَعْنِعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَعْنِعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَعْنِعْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَعْنِعِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَعْنِعْنَ |