Conjugation of نطف
to accuse [with accusative ‘someone’ and بِ (bi) ‘of something bad’] (especially wrongly) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | نَطْف |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَطَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَطَفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَطَفَ |
| نَحْنُ | نَطَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَطَفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَطَفُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْطِفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْطِفُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْطِفُ |
| نَحْنُ | نَنْطِفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْطِفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْطِفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْطِفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْطِفَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْطِفَ |
| نَحْنُ | نَنْطِفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْطِفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْطِفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْطِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْطِفْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْطِفْ |
| نَحْنُ | نَنْطِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْطِفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْطِفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْطِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْطِفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَطَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَطَفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَطَفَتْ |
| نَحْنُ | نَطَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَطَفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَطَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْطِفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْطِفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْطِفُ |
| نَحْنُ | نَنْطِفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْطِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْطِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْطِفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْطِفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْطِفَ |
| نَحْنُ | نَنْطِفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْطِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْطِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْطِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْطِفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْطِفْ |
| نَحْنُ | نَنْطِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْطِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْطِفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْطِفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْطِفْنَ |