مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | نَشْد |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَشَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَشَدْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَشَدَ |
| نَحْنُ | نَشَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَشَدْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَشَدُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْشُدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْشُدُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْشُدُ |
| نَحْنُ | نَنْشُدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْشُدُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْشُدُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْشُدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْشُدَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْشُدَ |
| نَحْنُ | نَنْشُدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْشُدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْشُدُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْشُدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْشُدْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْشُدْ |
| نَحْنُ | نَنْشُدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْشُدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْشُدُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُنْشُدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُنْشُدُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَشَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَشَدْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَشَدَتْ |
| نَحْنُ | نَشَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَشَدْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَشَدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْشُدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْشُدِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْشُدُ |
| نَحْنُ | نَنْشُدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْشُدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْشُدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْشُدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْشُدِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْشُدَ |
| نَحْنُ | نَنْشُدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْشُدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْشُدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْشُدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْشُدِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْشُدْ |
| نَحْنُ | نَنْشُدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْشُدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْشُدْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُنْشُدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُنْشُدْنَ |