Conjugation of نشب
to still do, to still be, to continue, not to cease Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | نَشْب |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَشِبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَشِبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَشِبَ |
| نَحْنُ | نَشِبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَشِبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَشِبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْشَبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْشَبُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْشَبُ |
| نَحْنُ | نَنْشَبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْشَبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْشَبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْشَبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْشَبَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْشَبَ |
| نَحْنُ | نَنْشَبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْشَبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْشَبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْشَبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْشَبْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْشَبْ |
| نَحْنُ | نَنْشَبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْشَبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْشَبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْشَبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْشَبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَشِبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَشِبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَشِبَتْ |
| نَحْنُ | نَشِبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَشِبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَشِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْشَبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْشَبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْشَبُ |
| نَحْنُ | نَنْشَبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْشَبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْشَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْشَبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْشَبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْشَبَ |
| نَحْنُ | نَنْشَبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْشَبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْشَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْشَبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْشَبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْشَبْ |
| نَحْنُ | نَنْشَبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْشَبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْشَبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْشَبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْشَبْنَ |