مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | نَشِيش |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَشَشْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَشَشْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَشَّ |
| نَحْنُ | نَشَشْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَشَشْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَشُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنِشُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنِشُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَنِشُّ |
| نَحْنُ | نَنِشُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنِشُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنِشُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنِشَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنِشَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَنِشَّ |
| نَحْنُ | نَنِشَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنِشُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنِشُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنِشَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنِشَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَنِشَّ |
| نَحْنُ | نَنِشَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنِشُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنِشُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | نِشَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نِشُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَشَشْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَشَشْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَشَّتْ |
| نَحْنُ | نَشَشْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَشَشْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَشَشْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنِشُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنِشِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنِشُّ |
| نَحْنُ | نَنِشُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْشِشْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْشِشْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنِشَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنِشِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَنِشَّ |
| نَحْنُ | نَنِشَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْشِشْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْشِشْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنِشَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنِشِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَنِشَّ |
| نَحْنُ | نَنِشَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْشِشْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْشِشْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | نِشِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْشِشْنَ |