Conjugation of نسي
to forget Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | نَسْي |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَسِيتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَسِيتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَسِيَ |
| نَحْنُ | نَسِينَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَسِيتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَسُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْسَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْسَى |
| هُوَ / هِيَ | يَنْسَى |
| نَحْنُ | نَنْسَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْسَوْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْسَوْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْسَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْسَى |
| هُوَ / هِيَ | يَنْسَى |
| نَحْنُ | نَنْسَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْسَوْا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْسَوْا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْسَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْسَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْسَ |
| نَحْنُ | نَنْسَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْسَوْا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْسَوْا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْسَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْسَوْا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَسِيتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَسِيتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَسِيَتْ |
| نَحْنُ | نَسِينَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَسِيتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَسِينَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْسَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْسَيْنَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْسَى |
| نَحْنُ | نَنْسَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْسَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْسَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْسَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْسَيْ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْسَى |
| نَحْنُ | نَنْسَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْسَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْسَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْسَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْسَيْ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْسَ |
| نَحْنُ | نَنْسَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْسَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْسَيْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْسَيْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْسَيْنَ |