Conjugation of نزه
to let go about for pleasure, to let promenade Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | نَزَاهَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَزُهْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَزُهْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَزُهَ |
| نَحْنُ | نَزُهْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَزُهْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَزُهُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْزُهُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْزُهُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْزُهُ |
| نَحْنُ | نَنْزُهُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْزُهُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْزُهُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْزُهَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْزُهَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْزُهَ |
| نَحْنُ | نَنْزُهَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْزُهُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْزُهُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْزُهْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْزُهْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْزُهْ |
| نَحْنُ | نَنْزُهْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْزُهُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْزُهُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُنْزُهْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُنْزُهُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَزُهْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَزُهْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَزُهَتْ |
| نَحْنُ | نَزُهْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَزُهْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَزُهْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْزُهُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْزُهِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْزُهُ |
| نَحْنُ | نَنْزُهُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْزُهْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْزُهْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْزُهَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْزُهِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْزُهَ |
| نَحْنُ | نَنْزُهَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْزُهْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْزُهْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْزُهْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْزُهِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْزُهْ |
| نَحْنُ | نَنْزُهْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْزُهْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْزُهْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُنْزُهِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُنْزُهْنَ |