Conjugation of نذر
to see the danger, to see through the intentions of an enemy and be on one's guard Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | نَذْر |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَذَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَذَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَذَرَ |
| نَحْنُ | نَذَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَذَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَذَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْذُرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْذُرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْذُرُ |
| نَحْنُ | نَنْذُرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْذُرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْذُرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْذُرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْذُرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْذُرَ |
| نَحْنُ | نَنْذُرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْذُرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْذُرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْذُرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْذُرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْذُرْ |
| نَحْنُ | نَنْذُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْذُرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْذُرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُنْذُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُنْذُرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَذَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَذَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَذَرَتْ |
| نَحْنُ | نَذَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَذَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَذَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْذُرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْذُرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْذُرُ |
| نَحْنُ | نَنْذُرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْذُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْذُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْذُرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْذُرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْذُرَ |
| نَحْنُ | نَنْذُرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْذُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْذُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْذُرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْذُرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْذُرْ |
| نَحْنُ | نَنْذُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْذُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْذُرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُنْذُرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُنْذُرْنَ |