Conjugation of ندغ
to pierce, to poke Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | نَدْغ |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَدَغْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَدَغْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَدَغَ |
| نَحْنُ | نَدَغْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَدَغْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَدَغُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْدَغُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْدَغُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْدَغُ |
| نَحْنُ | نَنْدَغُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْدَغُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْدَغُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْدَغَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْدَغَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْدَغَ |
| نَحْنُ | نَنْدَغَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْدَغُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْدَغُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْدَغْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْدَغْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْدَغْ |
| نَحْنُ | نَنْدَغْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْدَغُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْدَغُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْدَغْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْدَغُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَدَغْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَدَغْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَدَغَتْ |
| نَحْنُ | نَدَغْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَدَغْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَدَغْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْدَغُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْدَغِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْدَغُ |
| نَحْنُ | نَنْدَغُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْدَغْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْدَغْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْدَغَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْدَغِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْدَغَ |
| نَحْنُ | نَنْدَغَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْدَغْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْدَغْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْدَغْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْدَغِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْدَغْ |
| نَحْنُ | نَنْدَغْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْدَغْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْدَغْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْدَغِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْدَغْنَ |