Conjugation of ندد
nad.da.dato vilify, to rebuke, to decry, to rail against Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَنْدِيد |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَدَّدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَدَّدْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَدَّدَ |
| نَحْنُ | نَدَّدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَدَّدْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَدَّدُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُنَدِّدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَدِّدُ |
| هُوَ / هِيَ | يُنَدِّدُ |
| نَحْنُ | نُنَدِّدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَدِّدُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَدِّدُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُنَدِّدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَدِّدَ |
| هُوَ / هِيَ | يُنَدِّدَ |
| نَحْنُ | نُنَدِّدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَدِّدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَدِّدُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُنَدِّدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَدِّدْ |
| هُوَ / هِيَ | يُنَدِّدْ |
| نَحْنُ | نُنَدِّدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَدِّدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَدِّدُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَدِّدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَدِّدُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَدَّدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَدَّدْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَدَّدَتْ |
| نَحْنُ | نَدَّدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَدَّدْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَدَّدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُنَدِّدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَدِّدِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُنَدِّدُ |
| نَحْنُ | نُنَدِّدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَدِّدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَدِّدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُنَدِّدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَدِّدِي |
| هُوَ / هِيَ | تُنَدِّدَ |
| نَحْنُ | نُنَدِّدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَدِّدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَدِّدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُنَدِّدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَدِّدِي |
| هُوَ / هِيَ | تُنَدِّدْ |
| نَحْنُ | نُنَدِّدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَدِّدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَدِّدْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَدِّدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَدِّدْنَ |