Conjugation of ندب
to scar, to heal (a wound) by scar formation Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | نَدْب |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَدَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَدَبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَدَبَ |
| نَحْنُ | نَدَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَدَبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَدَبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْدُبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْدُبُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْدُبُ |
| نَحْنُ | نَنْدُبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْدُبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْدُبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْدُبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْدُبَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْدُبَ |
| نَحْنُ | نَنْدُبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْدُبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْدُبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْدُبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْدُبْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْدُبْ |
| نَحْنُ | نَنْدُبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْدُبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْدُبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُنْدُبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُنْدُبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَدَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَدَبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَدَبَتْ |
| نَحْنُ | نَدَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَدَبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَدَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْدُبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْدُبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْدُبُ |
| نَحْنُ | نَنْدُبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْدُبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْدُبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْدُبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْدُبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْدُبَ |
| نَحْنُ | نَنْدُبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْدُبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْدُبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْدُبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْدُبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْدُبْ |
| نَحْنُ | نَنْدُبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْدُبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْدُبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُنْدُبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُنْدُبْنَ |