Conjugation of نخرب
to subvert, to undermine, to blow up, to spoil Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | نَخْرَبَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَخْرَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَخْرَبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَخْرَبَ |
| نَحْنُ | نَخْرَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَخْرَبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَخْرَبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُنَخْرِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَخْرِبُ |
| هُوَ / هِيَ | يُنَخْرِبُ |
| نَحْنُ | نُنَخْرِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَخْرِبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَخْرِبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُنَخْرِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَخْرِبَ |
| هُوَ / هِيَ | يُنَخْرِبَ |
| نَحْنُ | نُنَخْرِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَخْرِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَخْرِبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُنَخْرِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَخْرِبْ |
| هُوَ / هِيَ | يُنَخْرِبْ |
| نَحْنُ | نُنَخْرِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَخْرِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَخْرِبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَخْرِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَخْرِبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَخْرَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَخْرَبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَخْرَبَتْ |
| نَحْنُ | نَخْرَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَخْرَبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَخْرَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُنَخْرِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَخْرِبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُنَخْرِبُ |
| نَحْنُ | نُنَخْرِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَخْرِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَخْرِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُنَخْرِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَخْرِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تُنَخْرِبَ |
| نَحْنُ | نُنَخْرِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَخْرِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَخْرِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُنَخْرِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَخْرِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تُنَخْرِبْ |
| نَحْنُ | نُنَخْرِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَخْرِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَخْرِبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَخْرِبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَخْرِبْنَ |