Conjugation of نحر
to slaughter, to butcher Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | نَحْر |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَحَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَحَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَحَرَ |
| نَحْنُ | نَحَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَحَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَحَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْحَرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْحَرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْحَرُ |
| نَحْنُ | نَنْحَرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْحَرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْحَرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْحَرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْحَرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْحَرَ |
| نَحْنُ | نَنْحَرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْحَرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْحَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْحَرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْحَرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْحَرْ |
| نَحْنُ | نَنْحَرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْحَرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْحَرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْحَرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْحَرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَحَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَحَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَحَرَتْ |
| نَحْنُ | نَحَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَحَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَحَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْحَرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْحَرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْحَرُ |
| نَحْنُ | نَنْحَرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْحَرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْحَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْحَرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْحَرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْحَرَ |
| نَحْنُ | نَنْحَرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْحَرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْحَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْحَرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْحَرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْحَرْ |
| نَحْنُ | نَنْحَرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْحَرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْحَرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْحَرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْحَرْنَ |