Conjugation of نجف
to push back, to be a barrier or resistance against another thing Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | نَجْف |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَجَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَجَفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَجَفَ |
| نَحْنُ | نَجَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَجَفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَجَفُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْجُفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْجُفُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْجُفُ |
| نَحْنُ | نَنْجُفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْجُفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْجُفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْجُفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْجُفَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْجُفَ |
| نَحْنُ | نَنْجُفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْجُفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْجُفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْجُفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْجُفْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْجُفْ |
| نَحْنُ | نَنْجُفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْجُفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْجُفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُنْجُفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُنْجُفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَجَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَجَفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَجَفَتْ |
| نَحْنُ | نَجَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَجَفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَجَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْجُفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْجُفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْجُفُ |
| نَحْنُ | نَنْجُفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْجُفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْجُفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْجُفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْجُفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْجُفَ |
| نَحْنُ | نَنْجُفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْجُفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْجُفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْجُفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْجُفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْجُفْ |
| نَحْنُ | نَنْجُفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْجُفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْجُفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُنْجُفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُنْجُفْنَ |