Conjugation of نجر
to make the نَجِيرَة (najīra) dish Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | نَجْر |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَجَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَجَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَجَرَ |
| نَحْنُ | نَجَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَجَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَجَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْجُرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْجُرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْجُرُ |
| نَحْنُ | نَنْجُرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْجُرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْجُرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْجُرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْجُرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْجُرَ |
| نَحْنُ | نَنْجُرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْجُرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْجُرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْجُرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْجُرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْجُرْ |
| نَحْنُ | نَنْجُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْجُرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْجُرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُنْجُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُنْجُرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَجَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَجَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَجَرَتْ |
| نَحْنُ | نَجَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَجَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَجَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْجُرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْجُرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْجُرُ |
| نَحْنُ | نَنْجُرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْجُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْجُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْجُرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْجُرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْجُرَ |
| نَحْنُ | نَنْجُرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْجُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْجُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْجُرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْجُرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْجُرْ |
| نَحْنُ | نَنْجُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْجُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْجُرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُنْجُرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُنْجُرْنَ |