Conjugation of نتن
to be offensive to the senses, faith, or morals; to be vile, repulsive, or disgusting Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | نَتْن |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَتَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَتَنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَتَنَ |
| نَحْنُ | نَتَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَتَنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَتَنُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْتِنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْتِنُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْتِنُ |
| نَحْنُ | نَنْتِنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْتِنُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْتِنُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْتِنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْتِنَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْتِنَ |
| نَحْنُ | نَنْتِنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْتِنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْتِنُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْتِنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْتِنْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْتِنْ |
| نَحْنُ | نَنْتِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْتِنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْتِنُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْتِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْتِنُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَتَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَتَنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَتَنَتْ |
| نَحْنُ | نَتَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَتَنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَتَنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْتِنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْتِنِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْتِنُ |
| نَحْنُ | نَنْتِنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْتِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْتِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْتِنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْتِنِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْتِنَ |
| نَحْنُ | نَنْتِنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْتِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْتِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْتِنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْتِنِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْتِنْ |
| نَحْنُ | نَنْتِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْتِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْتِنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْتِنِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْتِنَّ |