Conjugation of نبز
to nickname, to give an opprobrious appellation, to upbraid Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | نَبْز |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَبَزْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَبَزْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَبَزَ |
| نَحْنُ | نَبَزْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَبَزْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَبَزُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْبِزُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْبِزُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْبِزُ |
| نَحْنُ | نَنْبِزُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْبِزُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْبِزُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْبِزَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْبِزَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْبِزَ |
| نَحْنُ | نَنْبِزَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْبِزُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْبِزُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْبِزْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْبِزْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْبِزْ |
| نَحْنُ | نَنْبِزْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْبِزُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْبِزُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْبِزْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْبِزُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَبَزْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَبَزْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَبَزَتْ |
| نَحْنُ | نَبَزْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَبَزْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَبَزْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْبِزُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْبِزِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْبِزُ |
| نَحْنُ | نَنْبِزُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْبِزْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْبِزْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْبِزَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْبِزِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْبِزَ |
| نَحْنُ | نَنْبِزَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْبِزْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْبِزْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْبِزْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْبِزِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْبِزْ |
| نَحْنُ | نَنْبِزْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْبِزْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْبِزْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْبِزِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْبِزْنَ |