Conjugation of نبت
to germinate, to sprout Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | نَبْت |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَبَتُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَبَتَّ |
| هُوَ / هِيَ | نَبَتَ |
| نَحْنُ | نَبَتْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَبَتُّمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَبَتُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْبُتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْبُتُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْبُتُ |
| نَحْنُ | نَنْبُتُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْبُتُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْبُتُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْبُتَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْبُتَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْبُتَ |
| نَحْنُ | نَنْبُتَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْبُتُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْبُتُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْبُتْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْبُتْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْبُتْ |
| نَحْنُ | نَنْبُتْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْبُتُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْبُتُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُنْبُتْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُنْبُتُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَبَتُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَبَتِّ |
| هُوَ / هِيَ | نَبَتَتْ |
| نَحْنُ | نَبَتْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَبَتُّنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَبَتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْبُتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْبُتِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْبُتُ |
| نَحْنُ | نَنْبُتُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْبُتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْبُتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْبُتَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْبُتِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْبُتَ |
| نَحْنُ | نَنْبُتَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْبُتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْبُتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْبُتْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْبُتِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْبُتْ |
| نَحْنُ | نَنْبُتْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْبُتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْبُتْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُنْبُتِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُنْبُتْنَ |