Conjugation of نافس
naː.fa.sato strive (عَلَى (ʕalā) for), to aspire (عَلَى (ʕalā) to) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُنَافَسَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَافَسْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَافَسْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَافَسَ |
| نَحْنُ | نَافَسْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَافَسْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَافَسُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُنَافِسُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَافِسُ |
| هُوَ / هِيَ | يُنَافِسُ |
| نَحْنُ | نُنَافِسُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَافِسُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَافِسُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُنَافِسَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَافِسَ |
| هُوَ / هِيَ | يُنَافِسَ |
| نَحْنُ | نُنَافِسَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَافِسُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَافِسُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُنَافِسْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَافِسْ |
| هُوَ / هِيَ | يُنَافِسْ |
| نَحْنُ | نُنَافِسْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَافِسُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَافِسُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَافِسْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَافِسُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَافَسْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَافَسْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَافَسَتْ |
| نَحْنُ | نَافَسْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَافَسْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَافَسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُنَافِسُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَافِسِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُنَافِسُ |
| نَحْنُ | نُنَافِسُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَافِسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَافِسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُنَافِسَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَافِسِي |
| هُوَ / هِيَ | تُنَافِسَ |
| نَحْنُ | نُنَافِسَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَافِسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَافِسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُنَافِسْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَافِسِي |
| هُوَ / هِيَ | تُنَافِسْ |
| نَحْنُ | نُنَافِسْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَافِسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَافِسْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَافِسِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَافِسْنَ |