Conjugation of ناب
to nod assent to, to agree with, to turn towards Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | نَوْب |
الْمَاضِي
| أَنَا | نُبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نُبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَابَ |
| نَحْنُ | نُبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نُبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَابُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنُوبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنُوبُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنُوبُ |
| نَحْنُ | نَنُوبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنُوبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنُوبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنُوبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنُوبَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنُوبَ |
| نَحْنُ | نَنُوبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنُوبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنُوبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنُبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنُبْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنُبْ |
| نَحْنُ | نَنُبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنُوبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنُوبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | نُبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نُوبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نُبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نُبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَابَتْ |
| نَحْنُ | نُبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نُبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نُبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنُوبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنُوبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنُوبُ |
| نَحْنُ | نَنُوبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنُبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنُبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنُوبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنُوبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنُوبَ |
| نَحْنُ | نَنُوبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنُبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنُبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنُبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنُوبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنُبْ |
| نَحْنُ | نَنُبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنُبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنُبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | نُوبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نُبْنَ |