Conjugation of مهر
to be trained, expert especially at handling Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مَهْر |
الْمَاضِي
| أَنَا | مَهَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | مَهَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | مَهَرَ |
| نَحْنُ | مَهَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | مَهَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | مَهَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَمْهُرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَمْهُرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَمْهُرُ |
| نَحْنُ | نَمْهُرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَمْهُرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَمْهُرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَمْهُرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَمْهُرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَمْهُرَ |
| نَحْنُ | نَمْهُرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَمْهُرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَمْهُرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَمْهُرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَمْهُرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَمْهُرْ |
| نَحْنُ | نَمْهُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَمْهُرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَمْهُرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُمْهُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُمْهُرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | مَهَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | مَهَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | مَهَرَتْ |
| نَحْنُ | مَهَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | مَهَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | مَهَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَمْهُرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَمْهُرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَمْهُرُ |
| نَحْنُ | نَمْهُرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَمْهُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَمْهُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَمْهُرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَمْهُرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَمْهُرَ |
| نَحْنُ | نَمْهُرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَمْهُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَمْهُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَمْهُرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَمْهُرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَمْهُرْ |
| نَحْنُ | نَمْهُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَمْهُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَمْهُرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُمْهُرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُمْهُرْنَ |