Conjugation of مقت
to be detestable, to be loathsome, to be repulsive, to be abominable, to arouse disgust Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مَقْت |
الْمَاضِي
| أَنَا | مَقَتُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | مَقَتَّ |
| هُوَ / هِيَ | مَقَتَ |
| نَحْنُ | مَقَتْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | مَقَتُّمْ |
| هُمْ / هُنَّ | مَقَتُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَمْقُتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَمْقُتُ |
| هُوَ / هِيَ | يَمْقُتُ |
| نَحْنُ | نَمْقُتُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَمْقُتُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَمْقُتُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَمْقُتَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَمْقُتَ |
| هُوَ / هِيَ | يَمْقُتَ |
| نَحْنُ | نَمْقُتَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَمْقُتُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَمْقُتُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَمْقُتْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَمْقُتْ |
| هُوَ / هِيَ | يَمْقُتْ |
| نَحْنُ | نَمْقُتْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَمْقُتُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَمْقُتُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُمْقُتْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُمْقُتُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | مَقَتُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | مَقَتِّ |
| هُوَ / هِيَ | مَقَتَتْ |
| نَحْنُ | مَقَتْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | مَقَتُّنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | مَقَتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَمْقُتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَمْقُتِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَمْقُتُ |
| نَحْنُ | نَمْقُتُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَمْقُتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَمْقُتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَمْقُتَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَمْقُتِي |
| هُوَ / هِيَ | تَمْقُتَ |
| نَحْنُ | نَمْقُتَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَمْقُتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَمْقُتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَمْقُتْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَمْقُتِي |
| هُوَ / هِيَ | تَمْقُتْ |
| نَحْنُ | نَمْقُتْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَمْقُتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَمْقُتْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُمْقُتِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُمْقُتْنَ |