Conjugation of مسمر
to nail, to tack Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مَسْمَرَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | مَسْمَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | مَسْمَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | مَسْمَرَ |
| نَحْنُ | مَسْمَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | مَسْمَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | مَسْمَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُمَسْمِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُمَسْمِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يُمَسْمِرُ |
| نَحْنُ | نُمَسْمِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُمَسْمِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُمَسْمِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُمَسْمِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُمَسْمِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يُمَسْمِرَ |
| نَحْنُ | نُمَسْمِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُمَسْمِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُمَسْمِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُمَسْمِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُمَسْمِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يُمَسْمِرْ |
| نَحْنُ | نُمَسْمِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُمَسْمِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُمَسْمِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | مَسْمِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | مَسْمِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | مَسْمَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | مَسْمَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | مَسْمَرَتْ |
| نَحْنُ | مَسْمَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | مَسْمَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | مَسْمَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُمَسْمِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُمَسْمِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُمَسْمِرُ |
| نَحْنُ | نُمَسْمِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُمَسْمِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُمَسْمِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُمَسْمِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُمَسْمِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُمَسْمِرَ |
| نَحْنُ | نُمَسْمِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُمَسْمِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُمَسْمِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُمَسْمِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُمَسْمِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُمَسْمِرْ |
| نَحْنُ | نُمَسْمِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُمَسْمِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُمَسْمِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | مَسْمِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | مَسْمِرْنَ |