Conjugation of مرن
to accustom oneself, be inured, be practiced Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُرُون |
الْمَاضِي
| أَنَا | مَرَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | مَرَنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | مَرَنَ |
| نَحْنُ | مَرَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | مَرَنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | مَرَنُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَمْرُنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَمْرُنُ |
| هُوَ / هِيَ | يَمْرُنُ |
| نَحْنُ | نَمْرُنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَمْرُنُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَمْرُنُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَمْرُنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَمْرُنَ |
| هُوَ / هِيَ | يَمْرُنَ |
| نَحْنُ | نَمْرُنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَمْرُنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَمْرُنُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَمْرُنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَمْرُنْ |
| هُوَ / هِيَ | يَمْرُنْ |
| نَحْنُ | نَمْرُنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَمْرُنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَمْرُنُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُمْرُنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُمْرُنُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | مَرَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | مَرَنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | مَرَنَتْ |
| نَحْنُ | مَرَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | مَرَنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | مَرَنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَمْرُنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَمْرُنِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَمْرُنُ |
| نَحْنُ | نَمْرُنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَمْرُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَمْرُنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَمْرُنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَمْرُنِي |
| هُوَ / هِيَ | تَمْرُنَ |
| نَحْنُ | نَمْرُنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَمْرُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَمْرُنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَمْرُنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَمْرُنِي |
| هُوَ / هِيَ | تَمْرُنْ |
| نَحْنُ | نَمْرُنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَمْرُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَمْرُنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُمْرُنِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُمْرُنَّ |