Conjugation of مرخ
to rub; to embrocate; to anoint Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مَرْخ |
الْمَاضِي
| أَنَا | مَرَخْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | مَرَخْتَ |
| هُوَ / هِيَ | مَرَخَ |
| نَحْنُ | مَرَخْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | مَرَخْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | مَرَخُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَمْرَخُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَمْرَخُ |
| هُوَ / هِيَ | يَمْرَخُ |
| نَحْنُ | نَمْرَخُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَمْرَخُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَمْرَخُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَمْرَخَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَمْرَخَ |
| هُوَ / هِيَ | يَمْرَخَ |
| نَحْنُ | نَمْرَخَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَمْرَخُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَمْرَخُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَمْرَخْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَمْرَخْ |
| هُوَ / هِيَ | يَمْرَخْ |
| نَحْنُ | نَمْرَخْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَمْرَخُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَمْرَخُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِمْرَخْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِمْرَخُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | مَرَخْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | مَرَخْتِ |
| هُوَ / هِيَ | مَرَخَتْ |
| نَحْنُ | مَرَخْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | مَرَخْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | مَرَخْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَمْرَخُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَمْرَخِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَمْرَخُ |
| نَحْنُ | نَمْرَخُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَمْرَخْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَمْرَخْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَمْرَخَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَمْرَخِي |
| هُوَ / هِيَ | تَمْرَخَ |
| نَحْنُ | نَمْرَخَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَمْرَخْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَمْرَخْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَمْرَخْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَمْرَخِي |
| هُوَ / هِيَ | تَمْرَخْ |
| نَحْنُ | نَمْرَخْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَمْرَخْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَمْرَخْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِمْرَخِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِمْرَخْنَ |