مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مَذْهَبَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | مَذْهَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | مَذْهَبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | مَذْهَبَ |
| نَحْنُ | مَذْهَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | مَذْهَبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | مَذْهَبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُمَذْهِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُمَذْهِبُ |
| هُوَ / هِيَ | يُمَذْهِبُ |
| نَحْنُ | نُمَذْهِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُمَذْهِبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُمَذْهِبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُمَذْهِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُمَذْهِبَ |
| هُوَ / هِيَ | يُمَذْهِبَ |
| نَحْنُ | نُمَذْهِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُمَذْهِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُمَذْهِبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُمَذْهِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُمَذْهِبْ |
| هُوَ / هِيَ | يُمَذْهِبْ |
| نَحْنُ | نُمَذْهِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُمَذْهِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُمَذْهِبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | مَذْهِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | مَذْهِبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | مَذْهَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | مَذْهَبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | مَذْهَبَتْ |
| نَحْنُ | مَذْهَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | مَذْهَبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | مَذْهَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُمَذْهِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُمَذْهِبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُمَذْهِبُ |
| نَحْنُ | نُمَذْهِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُمَذْهِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُمَذْهِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُمَذْهِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُمَذْهِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تُمَذْهِبَ |
| نَحْنُ | نُمَذْهِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُمَذْهِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُمَذْهِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُمَذْهِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُمَذْهِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تُمَذْهِبْ |
| نَحْنُ | نُمَذْهِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُمَذْهِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُمَذْهِبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | مَذْهِبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | مَذْهِبْنَ |