Conjugation of محض
to be or become sincere with Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مَحْض |
الْمَاضِي
| أَنَا | مَحَضْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | مَحَضْتَ |
| هُوَ / هِيَ | مَحَضَ |
| نَحْنُ | مَحَضْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | مَحَضْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | مَحَضُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَمْحَضُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَمْحَضُ |
| هُوَ / هِيَ | يَمْحَضُ |
| نَحْنُ | نَمْحَضُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَمْحَضُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَمْحَضُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَمْحَضَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَمْحَضَ |
| هُوَ / هِيَ | يَمْحَضَ |
| نَحْنُ | نَمْحَضَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَمْحَضُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَمْحَضُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَمْحَضْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَمْحَضْ |
| هُوَ / هِيَ | يَمْحَضْ |
| نَحْنُ | نَمْحَضْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَمْحَضُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَمْحَضُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِمْحَضْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِمْحَضُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | مَحَضْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | مَحَضْتِ |
| هُوَ / هِيَ | مَحَضَتْ |
| نَحْنُ | مَحَضْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | مَحَضْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | مَحَضْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَمْحَضُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَمْحَضِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَمْحَضُ |
| نَحْنُ | نَمْحَضُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَمْحَضْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَمْحَضْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَمْحَضَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَمْحَضِي |
| هُوَ / هِيَ | تَمْحَضَ |
| نَحْنُ | نَمْحَضَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَمْحَضْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَمْحَضْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَمْحَضْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَمْحَضِي |
| هُوَ / هِيَ | تَمْحَضْ |
| نَحْنُ | نَمْحَضْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَمْحَضْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَمْحَضْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِمْحَضِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِمْحَضْنَ |