Conjugation of مات
maː.tato be empty, to be or become unoccupied (of land, a city, etc.) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مَوْت |
الْمَاضِي
| أَنَا | مُتُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | مُتَّ |
| هُوَ / هِيَ | مَاتَ |
| نَحْنُ | مُتْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | مُتُّمْ |
| هُمْ / هُنَّ | مَاتُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَمُوتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَمُوتُ |
| هُوَ / هِيَ | يَمُوتُ |
| نَحْنُ | نَمُوتُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَمُوتُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَمُوتُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَمُوتَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَمُوتَ |
| هُوَ / هِيَ | يَمُوتَ |
| نَحْنُ | نَمُوتَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَمُوتُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَمُوتُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَمُتْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَمُتْ |
| هُوَ / هِيَ | يَمُتْ |
| نَحْنُ | نَمُتْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَمُوتُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَمُوتُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | مُتْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | مُوتُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | مُتُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | مُتِّ |
| هُوَ / هِيَ | مَاتَتْ |
| نَحْنُ | مُتْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | مُتُّنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | مُتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَمُوتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَمُوتِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَمُوتُ |
| نَحْنُ | نَمُوتُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَمُتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَمُتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَمُوتَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَمُوتِي |
| هُوَ / هِيَ | تَمُوتَ |
| نَحْنُ | نَمُوتَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَمُتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَمُتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَمُتْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَمُوتِي |
| هُوَ / هِيَ | تَمُتْ |
| نَحْنُ | نَمُتْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَمُتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَمُتْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | مُوتِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | مُتْنَ |