Conjugation of لام
laː.mato blame, to censure, to rebuke, to chide, to scold, to reproach Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | لَوْم |
الْمَاضِي
| أَنَا | لُمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | لُمْتَ |
| هُوَ / هِيَ | لَامَ |
| نَحْنُ | لُمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | لُمْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | لَامُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَلُومُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَلُومُ |
| هُوَ / هِيَ | يَلُومُ |
| نَحْنُ | نَلُومُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَلُومُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَلُومُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَلُومَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَلُومَ |
| هُوَ / هِيَ | يَلُومَ |
| نَحْنُ | نَلُومَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَلُومُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَلُومُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَلُمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَلُمْ |
| هُوَ / هِيَ | يَلُمْ |
| نَحْنُ | نَلُمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَلُومُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَلُومُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | لُمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | لُومُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | لُمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | لُمْتِ |
| هُوَ / هِيَ | لَامَتْ |
| نَحْنُ | لُمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | لُمْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | لُمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَلُومُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَلُومِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَلُومُ |
| نَحْنُ | نَلُومُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَلُمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَلُمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَلُومَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَلُومِي |
| هُوَ / هِيَ | تَلُومَ |
| نَحْنُ | نَلُومَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَلُمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَلُمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَلُمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَلُومِي |
| هُوَ / هِيَ | تَلُمْ |
| نَحْنُ | نَلُمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَلُمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَلُمْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | لُومِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | لُمْنَ |