مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَكْوِيم |
الْمَاضِي
| أَنَا | كَوَّمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَوَّمْتَ |
| هُوَ / هِيَ | كَوَّمَ |
| نَحْنُ | كَوَّمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَوَّمْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | كَوَّمُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُكَوِّمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكَوِّمُ |
| هُوَ / هِيَ | يُكَوِّمُ |
| نَحْنُ | نُكَوِّمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكَوِّمُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُكَوِّمُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُكَوِّمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكَوِّمَ |
| هُوَ / هِيَ | يُكَوِّمَ |
| نَحْنُ | نُكَوِّمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكَوِّمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُكَوِّمُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُكَوِّمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكَوِّمْ |
| هُوَ / هِيَ | يُكَوِّمْ |
| نَحْنُ | نُكَوِّمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكَوِّمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُكَوِّمُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَوِّمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَوِّمُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | كَوَّمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَوَّمْتِ |
| هُوَ / هِيَ | كَوَّمَتْ |
| نَحْنُ | كَوَّمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَوَّمْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | كَوَّمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُكَوِّمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكَوِّمِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُكَوِّمُ |
| نَحْنُ | نُكَوِّمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكَوِّمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُكَوِّمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُكَوِّمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكَوِّمِي |
| هُوَ / هِيَ | تُكَوِّمَ |
| نَحْنُ | نُكَوِّمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكَوِّمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُكَوِّمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُكَوِّمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكَوِّمِي |
| هُوَ / هِيَ | تُكَوِّمْ |
| نَحْنُ | نُكَوِّمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكَوِّمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُكَوِّمْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَوِّمِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَوِّمْنَ |