Conjugation of كلف
ka.li.fato entrust ([transitive] someone [transitive or بِ (bi)] with something), to impose (a matter on someone) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | كَلَف |
الْمَاضِي
| أَنَا | كَلِفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَلِفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | كَلِفَ |
| نَحْنُ | كَلِفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَلِفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | كَلِفُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَكْلَفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْلَفُ |
| هُوَ / هِيَ | يَكْلَفُ |
| نَحْنُ | نَكْلَفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْلَفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْلَفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَكْلَفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْلَفَ |
| هُوَ / هِيَ | يَكْلَفَ |
| نَحْنُ | نَكْلَفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْلَفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْلَفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَكْلَفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْلَفْ |
| هُوَ / هِيَ | يَكْلَفْ |
| نَحْنُ | نَكْلَفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْلَفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْلَفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِكْلَفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِكْلَفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | كَلِفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَلِفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | كَلِفَتْ |
| نَحْنُ | كَلِفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَلِفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | كَلِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَكْلَفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْلَفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَكْلَفُ |
| نَحْنُ | نَكْلَفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْلَفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْلَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَكْلَفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْلَفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَكْلَفَ |
| نَحْنُ | نَكْلَفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْلَفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْلَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَكْلَفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْلَفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَكْلَفْ |
| نَحْنُ | نَكْلَفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْلَفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْلَفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِكْلَفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِكْلَفْنَ |