Conjugation of كفل
to assume a role or position, to take place of, to stand in as a double or back up Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | كَفْل |
الْمَاضِي
| أَنَا | كَفَلْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَفَلْتَ |
| هُوَ / هِيَ | كَفَلَ |
| نَحْنُ | كَفَلْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَفَلْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | كَفَلُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَكْفُلُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْفُلُ |
| هُوَ / هِيَ | يَكْفُلُ |
| نَحْنُ | نَكْفُلُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْفُلُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْفُلُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَكْفُلَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْفُلَ |
| هُوَ / هِيَ | يَكْفُلَ |
| نَحْنُ | نَكْفُلَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْفُلُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْفُلُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَكْفُلْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْفُلْ |
| هُوَ / هِيَ | يَكْفُلْ |
| نَحْنُ | نَكْفُلْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْفُلُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْفُلُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُكْفُلْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُكْفُلُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | كَفَلْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَفَلْتِ |
| هُوَ / هِيَ | كَفَلَتْ |
| نَحْنُ | كَفَلْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَفَلْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | كَفَلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَكْفُلُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْفُلِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَكْفُلُ |
| نَحْنُ | نَكْفُلُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْفُلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْفُلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَكْفُلَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْفُلِي |
| هُوَ / هِيَ | تَكْفُلَ |
| نَحْنُ | نَكْفُلَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْفُلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْفُلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَكْفُلْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْفُلِي |
| هُوَ / هِيَ | تَكْفُلْ |
| نَحْنُ | نَكْفُلْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْفُلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْفُلْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُكْفُلِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُكْفُلْنَ |