Conjugation of كشف
to remove, to relieve, to lift off of or pick up something from another thing, to free or let out Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | كَشْف |
الْمَاضِي
| أَنَا | كَشَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَشَفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | كَشَفَ |
| نَحْنُ | كَشَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَشَفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | كَشَفُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَكْشِفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْشِفُ |
| هُوَ / هِيَ | يَكْشِفُ |
| نَحْنُ | نَكْشِفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْشِفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْشِفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَكْشِفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْشِفَ |
| هُوَ / هِيَ | يَكْشِفَ |
| نَحْنُ | نَكْشِفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْشِفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْشِفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَكْشِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْشِفْ |
| هُوَ / هِيَ | يَكْشِفْ |
| نَحْنُ | نَكْشِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْشِفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْشِفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِكْشِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِكْشِفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | كَشَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَشَفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | كَشَفَتْ |
| نَحْنُ | كَشَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَشَفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | كَشَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَكْشِفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْشِفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَكْشِفُ |
| نَحْنُ | نَكْشِفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْشِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْشِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَكْشِفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْشِفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَكْشِفَ |
| نَحْنُ | نَكْشِفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْشِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْشِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَكْشِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْشِفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَكْشِفْ |
| نَحْنُ | نَكْشِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْشِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْشِفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِكْشِفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِكْشِفْنَ |