Conjugation of كرى
to dig, to excavate Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | كَرْي |
الْمَاضِي
| أَنَا | كَرَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَرَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | كَرَى |
| نَحْنُ | كَرَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَرَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | كَرَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَكْرِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْرِي |
| هُوَ / هِيَ | يَكْرِي |
| نَحْنُ | نَكْرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَكْرِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْرِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يَكْرِيَ |
| نَحْنُ | نَكْرِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَكْرِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْرِ |
| هُوَ / هِيَ | يَكْرِ |
| نَحْنُ | نَكْرِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِكْرِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِكْرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | كَرَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَرَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | كَرَتْ |
| نَحْنُ | كَرَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَرَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | كَرَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَكْرِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَكْرِي |
| نَحْنُ | نَكْرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْرِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْرِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَكْرِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَكْرِيَ |
| نَحْنُ | نَكْرِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْرِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْرِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَكْرِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَكْرِ |
| نَحْنُ | نَكْرِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْرِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْرِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِكْرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِكْرِينَ |