Conjugation of كركر
to rumble; to guffaw Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | كَرْكَرَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | كَرْكَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَرْكَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | كَرْكَرَ |
| نَحْنُ | كَرْكَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَرْكَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | كَرْكَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُكَرْكِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكَرْكِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يُكَرْكِرُ |
| نَحْنُ | نُكَرْكِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكَرْكِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُكَرْكِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُكَرْكِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكَرْكِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يُكَرْكِرَ |
| نَحْنُ | نُكَرْكِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكَرْكِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُكَرْكِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُكَرْكِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكَرْكِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يُكَرْكِرْ |
| نَحْنُ | نُكَرْكِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكَرْكِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُكَرْكِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَرْكِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَرْكِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | كَرْكَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَرْكَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | كَرْكَرَتْ |
| نَحْنُ | كَرْكَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَرْكَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | كَرْكَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُكَرْكِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكَرْكِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُكَرْكِرُ |
| نَحْنُ | نُكَرْكِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكَرْكِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُكَرْكِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُكَرْكِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكَرْكِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُكَرْكِرَ |
| نَحْنُ | نُكَرْكِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكَرْكِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُكَرْكِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُكَرْكِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكَرْكِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُكَرْكِرْ |
| نَحْنُ | نُكَرْكِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكَرْكِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُكَرْكِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَرْكِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَرْكِرْنَ |