Conjugation of كح
to cough Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | كُحَّة |
الْمَاضِي
| أَنَا | كَحَحْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَحَحْتَ |
| هُوَ / هِيَ | كَحَّ |
| نَحْنُ | كَحَحْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَحَحْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | كَحُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَكُحُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكُحُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَكُحُّ |
| نَحْنُ | نَكُحُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكُحُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكُحُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَكُحَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكُحَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَكُحَّ |
| نَحْنُ | نَكُحَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكُحُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَكُحُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَكُحَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكُحَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَكُحَّ |
| نَحْنُ | نَكُحَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكُحُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَكُحُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | كُحَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كُحُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | كَحَحْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَحَحْتِ |
| هُوَ / هِيَ | كَحَّتْ |
| نَحْنُ | كَحَحْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَحَحْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | كَحَحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَكُحُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكُحِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَكُحُّ |
| نَحْنُ | نَكُحُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْحُحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْحُحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَكُحَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكُحِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَكُحَّ |
| نَحْنُ | نَكُحَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْحُحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْحُحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَكُحَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكُحِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَكُحَّ |
| نَحْنُ | نَكُحَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْحُحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْحُحْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | كُحِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُكْحُحْنَ |