Conjugation of كثر
to be many, to be numerous, to abound Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | كَثْرَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | كَثُرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَثُرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | كَثُرَ |
| نَحْنُ | كَثُرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَثُرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | كَثُرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَكْثُرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْثُرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَكْثُرُ |
| نَحْنُ | نَكْثُرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْثُرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْثُرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَكْثُرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْثُرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَكْثُرَ |
| نَحْنُ | نَكْثُرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْثُرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْثُرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَكْثُرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْثُرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَكْثُرْ |
| نَحْنُ | نَكْثُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْثُرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْثُرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُكْثُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُكْثُرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | كَثُرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَثُرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | كَثُرَتْ |
| نَحْنُ | كَثُرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَثُرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | كَثُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَكْثُرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْثُرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَكْثُرُ |
| نَحْنُ | نَكْثُرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْثُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْثُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَكْثُرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْثُرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَكْثُرَ |
| نَحْنُ | نَكْثُرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْثُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْثُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَكْثُرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْثُرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَكْثُرْ |
| نَحْنُ | نَكْثُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْثُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْثُرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُكْثُرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُكْثُرْنَ |