Conjugation of كاثر
to outnumber Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُكَاثَرَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | كَاثَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَاثَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | كَاثَرَ |
| نَحْنُ | كَاثَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَاثَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | كَاثَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُكَاثِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكَاثِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يُكَاثِرُ |
| نَحْنُ | نُكَاثِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكَاثِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُكَاثِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُكَاثِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكَاثِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يُكَاثِرَ |
| نَحْنُ | نُكَاثِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكَاثِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُكَاثِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُكَاثِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكَاثِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يُكَاثِرْ |
| نَحْنُ | نُكَاثِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكَاثِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُكَاثِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَاثِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَاثِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | كَاثَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَاثَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | كَاثَرَتْ |
| نَحْنُ | كَاثَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَاثَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | كَاثَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُكَاثِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكَاثِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُكَاثِرُ |
| نَحْنُ | نُكَاثِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكَاثِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُكَاثِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُكَاثِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكَاثِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُكَاثِرَ |
| نَحْنُ | نُكَاثِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكَاثِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُكَاثِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُكَاثِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكَاثِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُكَاثِرْ |
| نَحْنُ | نُكَاثِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكَاثِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُكَاثِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَاثِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَاثِرْنَ |