Conjugation of قير
to tar, to asphalt Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَقْيِير |
الْمَاضِي
| أَنَا | قَيَّرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَيَّرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | قَيَّرَ |
| نَحْنُ | قَيَّرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَيَّرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | قَيَّرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُقَيِّرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقَيِّرُ |
| هُوَ / هِيَ | يُقَيِّرُ |
| نَحْنُ | نُقَيِّرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقَيِّرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقَيِّرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُقَيِّرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقَيِّرَ |
| هُوَ / هِيَ | يُقَيِّرَ |
| نَحْنُ | نُقَيِّرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقَيِّرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُقَيِّرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُقَيِّرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقَيِّرْ |
| هُوَ / هِيَ | يُقَيِّرْ |
| نَحْنُ | نُقَيِّرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقَيِّرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُقَيِّرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَيِّرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَيِّرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | قَيَّرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَيَّرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | قَيَّرَتْ |
| نَحْنُ | قَيَّرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَيَّرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | قَيَّرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُقَيِّرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقَيِّرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُقَيِّرُ |
| نَحْنُ | نُقَيِّرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقَيِّرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقَيِّرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُقَيِّرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقَيِّرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُقَيِّرَ |
| نَحْنُ | نُقَيِّرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقَيِّرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقَيِّرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُقَيِّرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقَيِّرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُقَيِّرْ |
| نَحْنُ | نُقَيِّرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقَيِّرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقَيِّرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَيِّرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَيِّرْنَ |