Conjugation of قنت
qa.na.tato be obedient, to be submissive, to be humble Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | قُنُوت |
الْمَاضِي
| أَنَا | قَنَتُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَنَتَّ |
| هُوَ / هِيَ | قَنَتَ |
| نَحْنُ | قَنَتْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَنَتُّمْ |
| هُمْ / هُنَّ | قَنَتُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَقْنُتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْنُتُ |
| هُوَ / هِيَ | يَقْنُتُ |
| نَحْنُ | نَقْنُتُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْنُتُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْنُتُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَقْنُتَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْنُتَ |
| هُوَ / هِيَ | يَقْنُتَ |
| نَحْنُ | نَقْنُتَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْنُتُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْنُتُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَقْنُتْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْنُتْ |
| هُوَ / هِيَ | يَقْنُتْ |
| نَحْنُ | نَقْنُتْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْنُتُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْنُتُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُقْنُتْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُقْنُتُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | قَنَتُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَنَتِّ |
| هُوَ / هِيَ | قَنَتَتْ |
| نَحْنُ | قَنَتْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَنَتُّنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | قَنَتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَقْنُتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْنُتِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَقْنُتُ |
| نَحْنُ | نَقْنُتُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْنُتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْنُتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَقْنُتَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْنُتِي |
| هُوَ / هِيَ | تَقْنُتَ |
| نَحْنُ | نَقْنُتَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْنُتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْنُتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَقْنُتْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْنُتِي |
| هُوَ / هِيَ | تَقْنُتْ |
| نَحْنُ | نَقْنُتْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْنُتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْنُتْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُقْنُتِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُقْنُتْنَ |