Conjugation of قضب
to prune, to lop, to trim Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | قَضْب |
الْمَاضِي
| أَنَا | قَضَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَضَبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | قَضَبَ |
| نَحْنُ | قَضَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَضَبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | قَضَبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَقْضِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْضِبُ |
| هُوَ / هِيَ | يَقْضِبُ |
| نَحْنُ | نَقْضِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْضِبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْضِبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَقْضِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْضِبَ |
| هُوَ / هِيَ | يَقْضِبَ |
| نَحْنُ | نَقْضِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْضِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْضِبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَقْضِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْضِبْ |
| هُوَ / هِيَ | يَقْضِبْ |
| نَحْنُ | نَقْضِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْضِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْضِبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِقْضِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِقْضِبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | قَضَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَضَبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | قَضَبَتْ |
| نَحْنُ | قَضَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَضَبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | قَضَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَقْضِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْضِبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَقْضِبُ |
| نَحْنُ | نَقْضِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْضِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْضِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَقْضِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْضِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَقْضِبَ |
| نَحْنُ | نَقْضِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْضِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْضِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَقْضِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْضِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَقْضِبْ |
| نَحْنُ | نَقْضِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْضِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْضِبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِقْضِبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِقْضِبْنَ |