Conjugation of قسط
to dispense, to allot Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَقْسِيط |
الْمَاضِي
| أَنَا | قَسَّطْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَسَّطْتَ |
| هُوَ / هِيَ | قَسَّطَ |
| نَحْنُ | قَسَّطْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَسَّطْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | قَسَّطُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُقَسِّطُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقَسِّطُ |
| هُوَ / هِيَ | يُقَسِّطُ |
| نَحْنُ | نُقَسِّطُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقَسِّطُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقَسِّطُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُقَسِّطَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقَسِّطَ |
| هُوَ / هِيَ | يُقَسِّطَ |
| نَحْنُ | نُقَسِّطَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقَسِّطُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُقَسِّطُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُقَسِّطْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقَسِّطْ |
| هُوَ / هِيَ | يُقَسِّطْ |
| نَحْنُ | نُقَسِّطْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقَسِّطُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُقَسِّطُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَسِّطْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَسِّطُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | قَسَّطْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَسَّطْتِ |
| هُوَ / هِيَ | قَسَّطَتْ |
| نَحْنُ | قَسَّطْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَسَّطْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | قَسَّطْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُقَسِّطُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقَسِّطِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُقَسِّطُ |
| نَحْنُ | نُقَسِّطُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقَسِّطْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقَسِّطْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُقَسِّطَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقَسِّطِي |
| هُوَ / هِيَ | تُقَسِّطَ |
| نَحْنُ | نُقَسِّطَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقَسِّطْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقَسِّطْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُقَسِّطْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقَسِّطِي |
| هُوَ / هِيَ | تُقَسِّطْ |
| نَحْنُ | نُقَسِّطْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقَسِّطْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقَسِّطْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَسِّطِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَسِّطْنَ |