Conjugation of قس
to strive, to aspire Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | قَسّ |
الْمَاضِي
| أَنَا | قَسَسْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَسَسْتَ |
| هُوَ / هِيَ | قَسَّ |
| نَحْنُ | قَسَسْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَسَسْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | قَسُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَقُسُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقُسُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَقُسُّ |
| نَحْنُ | نَقُسُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقُسُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقُسُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَقُسَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقُسَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَقُسَّ |
| نَحْنُ | نَقُسَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقُسُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَقُسُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَقُسَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقُسَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَقُسَّ |
| نَحْنُ | نَقُسَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقُسُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَقُسُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | قُسَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قُسُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | قَسَسْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَسَسْتِ |
| هُوَ / هِيَ | قَسَّتْ |
| نَحْنُ | قَسَسْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَسَسْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | قَسَسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَقُسُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقُسِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَقُسُّ |
| نَحْنُ | نَقُسُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْسُسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْسُسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَقُسَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقُسِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَقُسَّ |
| نَحْنُ | نَقُسَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْسُسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْسُسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَقُسَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقُسِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَقُسَّ |
| نَحْنُ | نَقُسَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْسُسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْسُسْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | قُسِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُقْسُسْنَ |