Conjugation of قرض
to gnaw, nibble, to cut a bit from the outer Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | قَرْض |
الْمَاضِي
| أَنَا | قَرَضْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَرَضْتَ |
| هُوَ / هِيَ | قَرَضَ |
| نَحْنُ | قَرَضْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَرَضْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | قَرَضُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَقْرِضُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْرِضُ |
| هُوَ / هِيَ | يَقْرِضُ |
| نَحْنُ | نَقْرِضُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْرِضُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْرِضُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَقْرِضَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْرِضَ |
| هُوَ / هِيَ | يَقْرِضَ |
| نَحْنُ | نَقْرِضَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْرِضُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْرِضُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَقْرِضْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْرِضْ |
| هُوَ / هِيَ | يَقْرِضْ |
| نَحْنُ | نَقْرِضْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْرِضُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْرِضُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِقْرِضْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِقْرِضُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | قَرَضْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَرَضْتِ |
| هُوَ / هِيَ | قَرَضَتْ |
| نَحْنُ | قَرَضْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَرَضْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | قَرَضْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَقْرِضُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْرِضِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَقْرِضُ |
| نَحْنُ | نَقْرِضُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْرِضْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْرِضْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَقْرِضَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْرِضِي |
| هُوَ / هِيَ | تَقْرِضَ |
| نَحْنُ | نَقْرِضَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْرِضْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْرِضْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَقْرِضْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْرِضِي |
| هُوَ / هِيَ | تَقْرِضْ |
| نَحْنُ | نَقْرِضْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْرِضْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْرِضْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِقْرِضِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِقْرِضْنَ |