Conjugation of قرح
to ulcerate Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | قَرْح |
الْمَاضِي
| أَنَا | قَرَحْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَرَحْتَ |
| هُوَ / هِيَ | قَرَحَ |
| نَحْنُ | قَرَحْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَرَحْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | قَرَحُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَقْرَحُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْرَحُ |
| هُوَ / هِيَ | يَقْرَحُ |
| نَحْنُ | نَقْرَحُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْرَحُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْرَحُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَقْرَحَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْرَحَ |
| هُوَ / هِيَ | يَقْرَحَ |
| نَحْنُ | نَقْرَحَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْرَحُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْرَحُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَقْرَحْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْرَحْ |
| هُوَ / هِيَ | يَقْرَحْ |
| نَحْنُ | نَقْرَحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْرَحُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْرَحُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِقْرَحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِقْرَحُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | قَرَحْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَرَحْتِ |
| هُوَ / هِيَ | قَرَحَتْ |
| نَحْنُ | قَرَحْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَرَحْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | قَرَحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَقْرَحُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْرَحِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَقْرَحُ |
| نَحْنُ | نَقْرَحُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْرَحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْرَحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَقْرَحَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْرَحِي |
| هُوَ / هِيَ | تَقْرَحَ |
| نَحْنُ | نَقْرَحَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْرَحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْرَحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَقْرَحْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْرَحِي |
| هُوَ / هِيَ | تَقْرَحْ |
| نَحْنُ | نَقْرَحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْرَحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْرَحْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِقْرَحِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِقْرَحْنَ |