Conjugation of قذف
qa.ða.fato throw forcefully; to hurl; to fling; to shoot; to propel Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | قَذْف |
الْمَاضِي
| أَنَا | قَذَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَذَفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | قَذَفَ |
| نَحْنُ | قَذَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَذَفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | قَذَفُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَقْذِفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْذِفُ |
| هُوَ / هِيَ | يَقْذِفُ |
| نَحْنُ | نَقْذِفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْذِفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْذِفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَقْذِفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْذِفَ |
| هُوَ / هِيَ | يَقْذِفَ |
| نَحْنُ | نَقْذِفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْذِفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْذِفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَقْذِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْذِفْ |
| هُوَ / هِيَ | يَقْذِفْ |
| نَحْنُ | نَقْذِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْذِفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْذِفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِقْذِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِقْذِفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | قَذَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَذَفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | قَذَفَتْ |
| نَحْنُ | قَذَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَذَفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | قَذَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَقْذِفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْذِفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَقْذِفُ |
| نَحْنُ | نَقْذِفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْذِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْذِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَقْذِفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْذِفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَقْذِفَ |
| نَحْنُ | نَقْذِفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْذِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْذِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَقْذِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْذِفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَقْذِفْ |
| نَحْنُ | نَقْذِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْذِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْذِفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِقْذِفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِقْذِفْنَ |