Conjugation of قاف
qaː.fato know the state or the relationships of by external signs Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | قَوْف |
الْمَاضِي
| أَنَا | قُفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قُفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | قَافَ |
| نَحْنُ | قُفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قُفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | قَافُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَقُوفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقُوفُ |
| هُوَ / هِيَ | يَقُوفُ |
| نَحْنُ | نَقُوفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقُوفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقُوفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَقُوفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقُوفَ |
| هُوَ / هِيَ | يَقُوفَ |
| نَحْنُ | نَقُوفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقُوفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَقُوفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَقُفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقُفْ |
| هُوَ / هِيَ | يَقُفْ |
| نَحْنُ | نَقُفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقُوفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَقُوفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | قُفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قُوفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | قُفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قُفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | قَافَتْ |
| نَحْنُ | قُفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قُفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | قُفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَقُوفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقُوفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَقُوفُ |
| نَحْنُ | نَقُوفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقُفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقُفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَقُوفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقُوفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَقُوفَ |
| نَحْنُ | نَقُوفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقُفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقُفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَقُفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقُوفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَقُفْ |
| نَحْنُ | نَقُفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقُفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقُفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | قُوفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قُفْنَ |